طول عمر سنگفرش های چمن تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله مواد، فرآیندهای تولید، شرایط محیطی و استفاده و نگهداری است. در مورد مواد، سنگفرش های چمن پلی اتیلن HDPE بکر به دلیل مقاومت عالی در برابر اشعه ماوراء بنفش، تغییرات دما و خوردگی شیمیایی می توانند 50-100 سال عمر کنند. سنگفرش های چمن PP اصلاح شده یا پلاستیک تقویت شده نیز طول عمری بیش از 30 سال دارند، به خصوص زمانی که ساختار پشتیبانی آنها تقویت شده و مقاومت فشاری آنها به 200 تن برسد یا از آن فراتر رود. برعکس، سنگفرش های چمن ساخته شده از پلاستیک های بازیافتی، طول عمر بسیار کمتری دارند، معمولا بین 5 تا 10 سال، و مستعد مشکلاتی مانند پودر شدن، انبساط حرارتی و تغییر شکل انقباض، و کاهش ظرفیت باربری هستند.
عوامل محیطی نیز به طور قابل توجهی بر طول عمر سنگفرش های چمن تاثیر می گذارد. در مناطق بارانی، زهکشی ضعیف روند پیری سنگفرش های چمن را تسریع می کند. بنابراین، شیب خاصی برای تسهیل زهکشی ضروری است. در مناطقی با تشعشعات UV قوی، سنگفرش های چمن بدون پوشش مقاوم در برابر اشعه ماوراء بنفش، 30%-50% طول عمر کمتری خواهند داشت. علاوه بر این، ظرفیت باربری نیز یکی از عوامل کلیدی موثر بر طول عمر است. سنگفرش های چمنی برای پارکینگ های معمولی (بار کمتر یا مساوی 20 تن در متر مربع) می توانند به طول عمر اسمی خود برسند، در حالی که خطوط آتش نشانی (بار بیش از یا مساوی 40 تن در متر مربع) به سنگفرش های ضخیم (بیشتر یا مساوی 50 میلی متر) نیاز دارند، در غیر این صورت طول عمر آنها به طور قابل توجهی کاهش می یابد.
روش های نصب و نگهداری نیز به طور قابل توجهی بر طول عمر سنگفرش های چمن تاثیر می گذارد. در طول عملیات فونداسیون، استفاده از یک لایه شن 15 سانتی متری با ژئوتکستایل می تواند به طور موثر از نشست و افزایش طول عمر تا 20٪ جلوگیری کند. برای نگهداری منظم، سوراخ های زهکشی باید هر ماه تمیز شوند تا از تجمع آب و خوردگی جلوگیری شود، و خاک از دست رفته باید سالانه دوباره پر شود تا از پیری ناشی از قرار گرفتن در معرض آن جلوگیری شود. در همین حال، مدیریت پوشش گیاهی نیز بسیار مهم است. ارتفاع چمن باید کمتر یا مساوی 10 سانتی متر باشد تا از آسیب ریشه به ساختار سنگفرش جلوگیری شود.
در کاربردهای عملی نیز مواردی از عمر کوتاه وجود دارد. برای مثال، پروژه ای با استفاده از سنگفرش های چمن پلی پروپیلن بازیافتی، بعد از 5 سال پودر شدن-در مقیاس بزرگ را تجربه کرد. خطوط آتشنشانی بدون سنگفرشهای ضخیم، در عرض 10 سال دچار شکستگی دنده شدند. و عدم وجود زهکش های کور منجر به انسداد سیلت و جابجایی و تغییر شکل سنگفرش شده است. بنابراین هنگام انتخاب و استفاده از سنگفرش های چمن باید عواملی مانند مواد، محیط، بار و نصب و نگهداری به طور جامع در نظر گرفته شود.